ประวัติศาสตร์
- สมัยจั้นกั๋วหรือรัฐสัประยุทธ์ ( 战国时期)
มณฑลฝูเจี้ยนได้ชื่อว่าเป็นดินแดนของชาวหมิ่นเยว่ (闽越国)
ซึ่งเป็นหนึ่งในประเทศ(ดินแดน)ที่มีกำลังทหารแข็งแรงที่สุดและมีความเจริญ
ที่สุดในเขตภาคตะวันออกของจีน
- ราชวงศ์ฉิน ประเทศหมิ่นเยว่ (闽越国)
กลายเป็นประเทศราชภายใต้อาณัติของราชวงศ์ฉิน
โดยใช้ชื่อเป็นเขตหมิ่นจง (闽中郡)แทน
โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่อู่อี๋ซาน(武夷山)
- ราชวงศ์ฮั่น ประเทศหมิ่นเยว่ถูกทำลาย ก่อนตั้ง
เขตปกครองระดับอำเภอแห่งแรกของมณฑลฝูเจี้ยนขึ้นมาชื่อว่า
เขตหุ้ยจี(会稽郡)หรือนครฝูโจวในปัจจุบัน
ซึ่งขณะนั้นราชวงศ์ฮั่นต้องการปกครองประเทศหมิ่นเยว่อย่างเบ็ดเสร็จจึงนำชาว
ฮั่นจำนวนมากอพยพเข้ามาอาศัยในมณฑลฝูเจ้ยน
- ราชวงศ์ซ่ง มณฑลฝูเจี้ยนมีเขตการปกครองรวม 8 เขต
ดังนั้นจึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ ปาหมิ่น”(八闽)การพัฒนาด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของฝูเจี้ยนรุ่งเรืองอย่างมาก
การค้าทางทะเลที่เจริญทำให้เมืองเฉวียนโจวกลายเป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดของ
โลกตะวันออก และเป็นจุดกำเนิดของเส้นทางสายไหมทางทะเล
- ราชวงศ์หยวน เมืองเฉวียนโจวได้พัฒนาเป็นเมืองท่าสากล
มีการทำการค้ากับชาวอาหรับและเปอร์เซีย
ทำให้ศาสนาอิสลามเข้าสู่จีนเป็นครั้งแรกผ่านเมืองท่าแห่งนี้
ซึ่งมีร่องรอยทางประวัติศาสตร์ที่หลงเหลืออยู่ถึงปัจจุบัน
คือ มัสยิดที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุดของจีน
และศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกได้ผ่านเข้าสู่จีนทางเมืองเฉวียนโจวเช่นเดียวกัน
- ราชวงศ์หมิง ทางการได้ออกนโยบายห้ามกิจกรรมทางทะเล
“Ocean Forbidden”
เพื่อป้องกันปัญหาโจรสลัดปล้นระดมเรือสินค้า
ทำให้กิจกรรมการลักลอบขนส่งสินค้าเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
และเกิดกระแสการอพยพออกนอกประเทศของชาวจีนโพ้นทะเล
- ราชวงศ์ชิง ไต้หวันกลายเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลฝูเจี้ยน
ก่อนที่จะถูกยึดครองโดยเนเธอร์แลนด์
ซึ่งภายหลังโคซิงกาหรือเจิ้งเฉิงกงได้กอบกู้กลับมา
ต่อมามีชาวฮั่นจากเฉวียนโจวและจางโจวจำนวนมากอพยพไปยังไต้หวัน
-ฝูโจว (福州) และเมืองเซี่ยเหมิน (厦门)
กลายเป็นส่วนหนึ่งของเมืองท่าที่สำคัญ 5
แห่งของประเทศซึ่งรวมถึงกว่างโจว (广州) หนิงโป (宁波)
และเซี่ยงไฮ้ (上海 )
ที่ถูกกำหนดให้เปิดทำการค้ากับต่างชาติตามสนธิสัญญานานกิง
(南京条约)
- ในยุคราชวงศ์หมิงและชิง อุตสาหกรรมผ้าไหม น้ำตาล ชา
การต่อเรือ
และการทำกระดาษของมณฑลฝูเจี้ยนมีพัฒนาการอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการดำเนินนโยบาย “ห้ามประกอบการค้าระหว่างประเทศ”
เศรษฐกิจของมณฑลฝูเจี้ยนก็ได้รับผลกระทบอย่างหนัก
และยิ่งเลวร้ายมากขึ้นเมื่อประเทศจีนเข้าสู่ยุคกึ่งเมืองขึ้นกึ่งศักดินา
ประเพณีวัฒนธรรม
ศักการะเจ้าแม่มาจู่ ชากังฟู การแข่งเรือมังกร
เทศกาลไหว้พระจันทร์ งิ้วท้องถิ่น
เครื่องแต่งกายสาวชาวหุ้ยอัน ฯลฯ
|