เฮย์หลงเจียง

     มณฑลเฮยหลงเจียงตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และอยู่ตอนเหนือสุดของประเทศจีน ทิศเหนือและทิศตะวันออกอยู่ติดกับประเทศรัสเซีย และมีแม่น้ำอูซูหลี่ไหลจากทิศเหนือมายังทิศตะวันออก ทิศตะวันตกอยู่ติดกับเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ทิศใต้อยู่ติดกับมณฑล

จี๋ หลิน โดยมีแม่น้ำเฮยหลงเจียงไหลผ่าน ตั้งอยู่ระหว่างเส้นลองติจูดที่ 121 11’ – 135 05’ องศาตะวันออก และละติจูด 43 25’ – 53 33’ องศาเหนือ ทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตกมีระยะทาง 930 กิโลเมตร ทิศเหนือไปยังทิศใต้มีระยะทาง 1,120 กิโลเมตร ทิศเหนือสามารถมองเห็นแสงจากขั้วโลกเหนือ ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทิศเหนือ และทิศตะวันออกเฉียงใต้เป็นพื้นที่สูง ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นพื้นที่ต่ำ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน อาทิ แม่น้ำอูซูหลี่ และแม่น้ำเฮยหลงเจียง ทำให้เกิดพื้นที่ราบซานเจียง ส่วนทิศตะวันตกเฉียงใต้มีแม่น้ำเนิ่น และแม่น้ำซงฮัวไหลผ่าน ทำให้เกิดพื้นที่ราบซงเนิ่น พื้นที่ที่เป็นภูเขาและเนินเขา คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 70 ของพื้นที่ทั้งหมด และพื้นที่ราบลุ่มคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 30 ของพื้นที่ทั้งหมด

มณฑลเฮยหลงเจียงมีพื้นที่ทั้งหมด 454,000 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 4.7 ของพื้นที่ทั้งประเทศ โดยมีความยาวชายแดนที่อยู่ติดกับประเทศรัสเซีย 3,045 กิโลเมตร มณฑลเฮยหลงเจียงประกอบด้วยเมืองทั้งหมด 12 เมือง ได้แก่ เมืองฮาร์บินซึ่งเป็นเมืองหลวง เมืองอีชุน เมืองชีไถเหอ เมืองฉีฉีฮาร์เอ๋อ เมืองเฮ่อก่าง เมืองห่วนฮั้ว เมืองเหยเหอ เมืองจีซี เมืองหมู่ตันเจียง เมืองเจียมู่ซี เมืองต้าซิ่ง และเมืองชวงยาซาน

ประชากร ในปี 2551 ประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในมณฑลเฮยหลงเจียงมีจำนวน 38,250,000 คน (ประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ภายในมณฑลเฮยหลงเจียงเป็นระยะเวลาครึ่งปีขึ้น ไป) โดยมีอัตราการเกิดร้อยละ 7.91 และอัตราการตายร้อยละ 5.68

ภูมิอากาศ

มณฑล เฮยหลงเจียงได้รับลมมรสุมภาคพื้นทวีประหว่างเขตหนาวและเขตอบอุ่น โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี – 4 – 4 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดคือ – 52.3 องศาเซลเซียส พื้นที่ทางทิศเหนือและทิศใต้มีอุณหภูมิต่างกันโดยเฉลี่ย 8 องศาเซลเซียส ฤดูร้อนฝนตกประปราย ฤดูใบไม้ผลิมีลมพัดแรง ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 300 – 700 มิลลิเมตรต่อปี

ทรัพยากรธรรมชาติ
มณฑล เฮยหลงเจียงมีทรัพยากรแร่ธาตุอุดมสมบูรณ์ โดยค้นพบทรัพยากรแร่ธาตุทั้งหมด 131 ชนิด และมีการสำรวจแล้ว 75 ชนิด ได้แก่ น้ำมันปิโตรเลียม แร่คาร์บอน sillimanite กราไฟต์ ซิลิคอน หินบะซอลท์ หินอ่อนสำหรับใช้ผลิตปูนซีเมนต์ ดินเหลืองที่ใช้ผลิตสีย้อม แร่ Feldspar แร่จำพวกซิลิเกตของแคลเซียมและอลูมิเนียม หินอ่อน ทอง ถ่านเลน โดยมณฑลเฮยหลงเจียงมีถ่านหินปริมาณมากที่สุดในมณฑลทางเหนือของประเทศจีน

นอก จากนี้ มณฑลเฮยหลงเจียงมีทรัพยากรป่าไม้มากที่สุดในประเทศจีน โดยมีพื้นที่ป่าไม้ทั้งหมด 19,190,000 เฮคเตอร์ คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 42.9 โดยมีทรัพยากรป่าไม้ 100 กว่าชนิดที่มีคุณภาพดี ประกอบกับเป็นไม้ราคาค่อนข้างสูง เนื่องจากเป็นทรัพยากรป่าไม้ที่หาได้ยากทั้งในประเทศและนอกประเทศ 50 กว่าชนิด ได้แก่ ต้นสนแดง สนใบร่วง ต้นการบูร ต้นหลิวน้ำ วอลนัท

มณฑล เฮยหลงเจียงมีพื้นที่ที่เป็นที่ดิน 44,370,000 เฮคเตอร์ โดยร้อยละ 40 ของที่ดินอุดมสมบูรณ์ เหมาะแก่การเพาะปลูก พื้นที่เพาะปลูกส่วนใหญ่ร้อยละ 67.6 เป็นดินดำ และทุ่งหญ้า โดยพื้นที่ที่เป็นดินดำนี้เป็น 1 ใน 3 พื้นที่ดินดำหลักของโลก มณฑลเฮยหลงเจียงเป็นมณฑลที่มีพื้นที่เพาะปลูกและพื้นที่ป่าไม้มากเป็นอันดับ หนึ่งของประเทศ และมีพื้นที่ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์มากเป็นอันดับเจ็ดของประเทศ รวมทั้งมีพื้นที่เพาะปลูกที่ยังไม่ได้รับการบุกเบิกมากเป็นอันดับสองของ ประเทศ

จากความอุดมสมบูรณ์ของดินและ เกษตรกรรม ทำให้มณฑลเฮยหลงเจียงมีปัญหาด้านทรัพยากรดิน ปี 1950 ชั้นดินมีความหนา 60 – 80 เซนติเมตร ปัจจุบันจากการสำรวจพบว่าชั้นดินมีความหนา 20 – 30 เซนติเมตร ซึ่งปรากฏว่า ชั้นดินจะหายไปทุกๆ 1 เซนติเมตรในแต่ละปี มณฑลเฮยหลงเจียงจึงมีโครงการอนุรักษ์ทรัพยากรดิน โดยปลูกพืชคลุมดินตามแม่น้ำซงหัวและแม่น้ำวูหยู่
 

ฮาร์บิน